Bajki
W bajkach Ignacego Krasickiego dominują bohaterowie zwierzęcy. Jednak to właśnie poprzez nie, bajkopisarz ukazuje cechy ludzkie, które albo chwali albo piętnuje i wyśmiewa. Na przykład bajka pt. „Lew pokorny” posiada głęboki sens moralny. Mówi ona, ze trzeba być głupią owcą, żeby ganić władcę, nawet jeżeli on do tego zachęca. W bajce „Niedźwiedź i liszka” lis tłumaczy się, dlaczego chwali niedźwiedzia. Mówi, że „mnie idzie o ochronę skóry: nizgrabną ma wymowa, lecz ostre pazury”. Głęboki sens posiada także bajka „Lew, wół, lis”. Król zwierząt, jak zwykle w bajkach Krasickiego, jest niesprawiedliwy i okrutny, bo zjadł wołu, który mu wiernie służył. Przyjaciele zjedzonego płakali, tylko lis chwalił najjaśniejszego króla jegomości dzieła pełne dobroci, pełne łaskawości.
Jednak pochlebstwa lisa nieznośne były nawet dla samego lwa, który z gniewem powiedział: „lisie! Czym jesteś, z tym się nie wydawaj. Jeżeliś głupi, nie chwal; mądry, nie przymawiaj”. Bajki Ignacego Krasickiego to opowieści o głębokim sensie i ukrytym morale. Poprzez bohaterów zwierzęcych ukazują ludzkie cechy, które nie są godne pochwały. Bajki te nadają się zarówno dla starszych jak i młodszych czytelników. Jednak dzieciom, rodzice powinni wytłumaczyć ukryty w nich sens, bo mogą nie zrozumieć go. Tym bardziej, że bohaterami bajek są zwierzęta a nie ludzie. Dlatego takie wyjaśnienie w przypadku dzieci jest niezbędne.
Bajkowe alegorie
Bajki Krasickiego, podobnie jak i inne prawdziwe bajki, to dość specyficzne opowieści. Według słownika terminów literackich, bajka jest to wierszowana, alegoryczna opowieść o zwierzętach, ludziach lub przedmiotach, której celem jest wypowiedzenie...
Cechy bajek
Bajka stała się jednym z podstawowych gatunków w epoce oświecenia, kiedy służyła głównie moralizatorstwu i parenezie. Bajki są popularne do dziś, jednak ich sens nie jest już tak głęboki. Jednak bajki posiadają konkretne cechy gatunkowe....
Ptaszki w klatce
Bajka „Ptaszki w klatce” to utwór pochodzący z pierwszej księgi Bajek i przypowieści Ignacego Krasickiego. Jest to typowy przykład bajki epigramatycznej. Jej wiersz składa się z czterech wersów, a każdy z nich ma po trzynaście głosek....